Konferencja Doktorantów PAN

 

 

 

I Konferencja Doktorantów PAN to odpowiedź Rady Samorządu Doktorantów PAN na potrzebę zintegrowania środowiska doktorantów PAN, wynikającą ze zmieniających się przepisów prawnych dotyczących szkolnictwa wyższego, planowanych wewnętrznych zmian w funkcjonowaniu Akademii, warunków studiowania, interdyscyplinarności oraz promocji studiów doktoranckich w PAN.

W PAN w 44 jednostkach, studiuje ponad 2000 doktorantów. Prezentują oni szerokie spektrum badań od nauk humanistycznych po biologiczne, od medycznych po inżynieryjne, od przyrodniczych po społeczne. Tak różnorodne zainteresowania i rozproszenie jednostek organizujących studia powoduje, że środowisko doktorantów PAN jest nie tylko nie zintegrowane, ale właściwie nie zna się wzajemnie ani na stopie naukowej ani prywatnej.
Ten stan rzeczy wpływa negatywnie na planowanie i realizację interdyscyplinarnych projektów badawczych. Doktoranci Akademii często nie zdają sobie sprawy, że ich koledzy i koleżanki z innych instytutów PAN pracują nad rzeczami pokrewnymi lub uzupełniającymi ich badania. Szukają więc partnerów do projektów z poza PAN, co negatywnie wpływa zarówno na rozwój naukowy i finanse Instytutów Akademii.
Brak integracji to również brak jednego spójnego głosu Doktorantów Polskiej Akademii Nauk, który jest niezbędny w obliczu planowanych przez MNiSW zmian prawnych w tak zwanej Ustawie 2.0. Niektóre z projektów tych zmian (np. projekt prof. Izdebskiego) zakładają likwidację studiów doktoranckich w PAN, czemu z przyczyn oczywistych doktoranci Akademii powinni się sprzeciwić. Sprzeciw ten będzie jednak skuteczny tylko wtedy gdy środowisko doktorantów będzie mówiło jednym, dobrze słyszanym głosem, do czego niezbędna jest integracja.
Również wewnętrzne zmiany w funkcjonowaniu PAN jakie są przygotowywane (tak zwany projekt Uniwersytetu Polskiej Akademii Nauk), a które dotyczyć będą studiów doktoranckich powinny być skonsultowane z jak najszerszą reprezentacją środowiska doktorantów PAN. Różne dziedziny nauki wymagają bowiem różnego podejścia do systemu studiów, czemu ich centralizacja może nie sprzyjać. Z drugiej jednak strony różnice w poziomie prowadzenia studiów powinny być niwelowane a temu sprzyja centralizacja. Potrzebna jest więc debata doktorantów nad projektami proponowanych zmian, aby mogli oni wyrazić swoje zdanie w tym temacie, które będzie cenne ponieważ będzie przekazem z „pierwszej linii”.
Konferencja będzie też odpowiedzią na potrzebę promocji studiów doktoranckich w PAN. Nie chodzi tu tylko o promocję skierowaną do potencjalnych kandydatów na studia, ale również informacje kierowane do MNiSW, które pracując nad ustawą 2.0 zdecyduje czy PAN nadal będzie mógł prowadzić studia. Do społeczeństwa i mediów, których poparcie może okazać się kluczowe podczas dyskusji o studiach doktoranckich w PAN.
Wszystkie wyżej wspomniane aspekty wymagają spotkania i dyskusji przedstawicieli środowiska doktorantów ze wszystkich jednostek PAN prowadzących studia doktoranckie. Tylko wspólnie wypracowane stanowisko pozwoli rozwiązać wymienione problemy i odpowiedzieć na czekające doktorantów i Akademię wyzwania.